یکی از بهترین دوستام حالش خیلی خیلی بده  دعاش کنین   تا برگرده به زندگی

_{دلم از کفه خیابونم آسفالت تره!}

_{گر سنگ شوم پيشتر اين شيشه شكسته است}

_{گــيريــم كـه فرهـاد شـوم تيشـه شكسته است}

_{از كــــوه بــريـــدم كــه شـــوم هـمــدم دريــا}

_{افسوس ازيـن  كه در بيشه شكسته است}

 _{پــيـونــد نــزن بــرگ و بـــر ريـــخـته ام را}

_{در سينه درختيست كه از ريشه شكسته است}

 _{اي كـــودك لــجــبـاز دگــر ســنگ نيــانــداز}

_{از دست تو اي عشق بسي شيشه شكسته است}

_{صـد شـكـر كـه قــفـل قــفـسـم را بگـشـودنـد}

 _{صـد حيـف كه بال و پر انديشه شكسته است}

_{هــيــهــات كـه مـا مــرده پـــرسـتـيـم خــدايـا}

_{خــوانـديـم ولــي قـلب وفا پيشه شكسته است}

بعد من با یاد من افسوس میماند بجا
در میان کلبه ام فانوس میماند بجا
می روم تا گم شوم در جاده های نا شناس
کس نمیابد مرا افسوس میماند بجا
همچو رودی میخزم در سینه دشتی غریب
باز هم بعد از من اقیانوس میماند بجا
معبدی متروکه ام که سالهایی بعد از این
از من اری اه یک ناقوس میماند بجا
می گریزی از چشمها ای خواب خوش
بعد از این در چشمها کابوس میماند بجا
یک نفر عکس مرا در ابها میبیند اه
باز هم تصویر من معکوس میماند بجا
سعی کردم با اینه مانوست کنم
میروم آینه نا مانوس میماند بجا

  تا ز یادم برده ای   از یاد عالم رفته ام

      هیچکس جز غم نمی پرسد   فراموش تو را

امامزاده ابراهیم ـ دربند تهرون

امامزاده شعیب - کن تهرون

عکس ها از خودمه

من قبل توام زندگیمو میکردم           بعد تو هم همین کارو میکنم

اصلا فکرشو نکن با تموم دنیا      به تنهائی رو در رو میشم

من همیشه جنگیدم           بعد توام همین کارو میکنم

اصلافکرشونکن   توزندگیم حتمایه جوری سرمیکنم

بسپار به من خاموشش میکنم    آتیش توی وجودمو

بسپار به من  من حلش میکنم     سختی این عشقو

رفتم، مرا ببخش و مگو او وفا نداشت
راهی بجز گريز برايم نمانده بود

اين عشق آتشين پر از درد بی اميد
در وادی گناه و جنونم كشانده بود

رفتم، كه داغ بوسه پر حسرت ترا
با اشك های ديده ز لب شستشو دهم

رفتم كه ناتمام بمانم در اين سرود
رفتم كه با نگفته بخود آبرو دهم

رفتم مگو، مگو، كه چرا رفت، ننگ بود
عشق من و نياز تو و سوز و ساز ما

از پرده خموشی و ظلمت، چو نور صبح
بيرون فتاده بود به يكباره راز ما

رفتم كه گم شوم چو يكی قطره اشك گرم
در لابلای دامن شبرنگ زندگی

رفتم، كه در سياهی يك گور بی نشان
فارغ شوم ز كشمكش و جنگ زندگی

من از دو چشم روشن و گريان گريختم
از خنده های وحشی توفان گريختم

^{در حسرت ديدار تو بگذار بميرم... دشوار بود مردن و روي تو نديدن... بگذار بدلخواه تو دشوار بميرم... بگذار که چون ناله مرغان شباهنگ... در وحشت و انوده شب تار بميرم... بگذار که چون شمع کنم پيکر خود آب.... دربستر اشک افتم و ناچار بميرم... ميميرم از اين درد که جان دگرم نيست... تا از غم عشق تو دگر بار بميرم... تا بوده ام اي دوست وفادار تو هستم... بگذار بدانگونه وفادار بميرم}

جاده بي انتهاست ميدانم 

مرگ هم سهم ماست ميدانم

قسمت چشم هاي باراني

گريه بي صدا ست ميدانم

مادر با نگاه خود مي گفت

زندگي اشتباه است ميدانم

يك نفر بي بهانه ميگريد

در دلش جاي پاست ميدانم

يك نفر بي گناه مي ميرد

آه او آشناست ميدانم

همسفر فكر رفتن باش اما دل

در غم جاده هاست ميدانم

مي سپارم تو را به آينه

آينه بي رياست ميدانم

دردهاي بي سؤال مي ايند

ما به جرم نكرده مي سوزيم

زندگي بي وفا ست ميدانم

شهادت حضرت فاطمه الزهرا را به تمامي شيعيان تسليت ميگم

اي طبيبم به سر بستر بيمار بيا     بهر دلداري دلسوختة زار بيا

 تو كه دل را به نگاهي بربودي ز كفم      به پرستاري بيمار دل افكار بيا

آتش هجر تو سوزانده همه هستي من     به تسلاي دل و جان شرر بار بيا

 اشك هجر است كه از دیده من مي‌بارد  بهر غمخواري اين چشم گوهربار بيا

دل من خون شد و از ديده يرون مي‌ريزد   به تماشاي دل و ديدة خونبار بيا

         يوسف فاطمه بين منتظران منتظرند    پرده بردار ز رخ بر سر بازار بيا