|
چشات گفتن كه بشكن . من شكستم . شك نكردم... هزار بار مردمو ميميرم و باز ترك نكردم . شك نكردم
|
||||
|
|
||||
بعد من با یاد من افسوس میماند بجا
در میان کلبه ام فانوس میماند بجا
می روم تا گم شوم در جاده های نا شناس
کس نمیابد مرا افسوس میماند بجا
همچو رودی میخزم در سینه دشتی غریب
باز هم بعد از من اقیانوس میماند بجا
معبدی متروکه ام که سالهایی بعد از این
از من اری اه یک ناقوس میماند بجا
می گریزی از چشمها ای خواب خوش
بعد از این در چشمها کابوس میماند بجا
یک نفر عکس مرا در ابها میبیند اه
باز هم تصویر من معکوس میماند بجا
سعی کردم با اینه مانوست کنم
میروم آینه نا مانوس میماند بجا

به اسمت قسم اگه برای تمام دنیا یک نفری... برای من تمام دنیایی ..!
اگه تو دنیا هزار نفر دوستت داشته باشن یکی از اونا منم
اگه تو دنیا صد نفر دوستت داشته باشن یکی از اونا منم
اگه تو دنیا ده نفر دوستت داشته باشن یکی از اونا منم
اگه تو دنیا دو نفر دوستت داشته باشن یکی از اونا منم
اگه تو دنیا یک نفر دوستت داشته باشه اون یک نفر منم
اگه تو دنیا کسی تو رو دوست نداشته باشه مطمئن باش مردم و زنده نیستم
+
نوشته شده در سه شنبه هجدهم تیر 1387ساعت <-PostTime- فرهاد شهير
|
